22. Sława

Pełnia jest źródłem i zwieńczeniem.                                                                         Powodzenie jest zwieńczeniem i końcem,nagrodą i przeszkodą.

Sława i powodzenie skrywają zaułki niepokoju:                                                 Zniekształcone życie w cieniu sławy.

Sława jest brakiem. Ukrywam się w cieniu powodzenia.                               Nie wiem  kim jestem.

W ziemskim świetle sławy skłaniam się do pełni i dźwigam brak.

Ziemskie powodzenie jest światłem braku, na którym buduję pełnię, światło sławy jest ziemskim szczytowaniem i boskim niedostatkiem, które intensyfikuję i ku którym grawituję.

Podnoszę światło – to ziemski nadmiar, który przywołuje niedoskonałości. Unoszę ziemski prestiż,  który przypomina mi o braku blasku.

Zagubiony w sławie  zbieram owoce- ryby z zatrutego źródła.          Zaszczyt to trująca wylęgarnia, która wyrzuca na brzeg martwe ryby.

Zatrute ryby pływają w źródle – to owoce renomy.                               Owoce reputacji pływają jak ryby w toksycznym źródle.

Zbieram owoce sławy, które są rybami w skażonym źródle.                   Daję i odbieram. Błyszczę i drżę. Nie wiem kim jestem.